+30 - 210 721 1648   +30 - 210 954 5000 | +30 210 721 1640 | info @ anelneolaia.gr

Η Ε.Ε. απέναντι στις πληγές και τη μοίρα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Η αχανής Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, μια αυτοκρατορία που απλωνόταν σε τρεις ηπείρους (Ευρώπη, Ασία, Αφρική) κατάφερε να φέρει κάτω από τον έλεγχο της διαφορετικούς λαούς και φυλές που εν τέλει λειτουργούσαν για το σταθερό και κραταιό Ρωμαϊκό οικοδόμημα. Φυσικά αυτό το οικοδόμημα πολλές φορές αμφισβητήθηκε, ωστόσο οι ισχυρές δομές του και ο πανίσχυρος Ρωμαϊκός στρατός δεν έδιναν πολλά περιθώρια στους εξεγερμένους και στους αντιρρησίες.

Οι αιώνες όμως για την αυτοκρατορία περνούσαν και εκείνη επαναπαυόμενη στο αυστηρό μοντέλο διοίκησης της και τον ισχυρό στρατό της δεν φρόντισε όσο έπρεπε να αμβλύνει τις κοινωνικές και εθνοτικές διαφορές εντός της επικρατείας της. Εντούτοις, η μεγάλη έκταση της αυτοκρατορίας χαλάρωσε το δυνατό και συγκεντρωτικό διοικητικό της σύστημα και ο Ρωμαϊκός στρατός αποδυναμώθηκε από τις συχνές συγκρούσεις τόσο για την αντιμετώπιση των βαρβαρικών φύλων στο εξωτερικό όσο και για την αντιμετώπιση των συχνών εξεγέρσεων στο εσωτερικό.

Τελικά, η αποδυνάμωση των διοικητικών δομών και του στρατού της Ρώμης επέφεραν την διαίρεσή της σε πρώτο χρόνο και σε δεύτερο την κατάρρευσή της.

Ας ανατρέξουμε όμως και στη σύγχρονη εποχή. Σήμερα το ρόλο των άλλοτε τιτάνιων αυτοκρατοριών έχουν πάρει οι ομόσπονδες ενώσεις. Άλλες από αυτές είναι πιο χαλαρές και άλλες πιο αυστηρές, άλλες ακολουθώντας ένα πιο νεοφιλελεύθερο καπιταλιστικό μοντέλο και άλλες ένα πιο σοσιαλιστικό.

Μια τέτοια ένωση αποτελεί και η Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.), η οποία απαρτίζεται από την πλειοψηφία των εθνών κρατών της ευρωπαϊκής ηπείρου. Αυτή βασίζεται στις αρχές της ελεύθερης αγοράς και του σύγχρονου καπιταλισμού καθώς και στη βασική αντίληψη ότι όλα τα κράτη μέλη της λειτουργούν ως ίσοι εταίροι και συναποφασίζουν για τα θέματα που αφορούν το παρόν και το μέλλον της. Πρωτεύουσα αυτής της ένωσης ορίστηκε να είναι η πόλη των Βρυξελών (πρωτεύουσα του Βελγίου) από την οποία προκύπτουν πλέον αποφάσεις που αφορούν όλες τις άκρες της Γηραιάς Ηπείρου. Έτσι, ο αρχικός δημοκρατικός χαρακτήρας της Ε.Ε. σε συνδυασμό με την τεράστια οικονομική της ευρωστία φρόντιζαν να αφοπλίζουν ή να κλείνουν τα στόματα όλων αυτών που την αμφισβητούσαν.

Το 2008 όμως ξέσπασε η τραπεζική και μετέπειτα παγκόσμια οικονομική κρίση. Στην κρίση αυτή τα λεφτά εντός της Ε.Ε. σταμάτησαν να κυκλοφορούν με την ευκολία που κυκλοφορούσαν παλαιότερα . Σαν να μην έφτανε αυτό, για την οικονομική τύχη της Ε.Ε. και των μελών της ξεχωριστά έπαψαν να συναποφασίζουν όλα τα κράτη μέλη μαζί και πλέον τον τελικό λόγο στις αποφάσεις τον είχαν και τον έχουν οι οικονομικά ισχυρές χώρες αυτής.

Τελικά, η αποδυνάμωση της δημοκρατίας και της οικονομίας στην Ε.Ε. άρχισε να δημιουργεί περισσότερες κοινωνικές ανισότητες και να επικαιροποιεί τις εθνοτικές διαιρέσεις της. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε το οικοδόμημα της Ε.Ε. αμφισβητείται όσο ποτέ άλλοτε και κινδυνεύει με κατάρρευση. Απόδειξη αυτού του γεγονότος είναι ή άνοδος της ακροδεξιάς τόσο στις χώρες του πλούσιου ευρωπαϊκού Βορρά (Γερμανία, Φινλανδία κλπ) όσο και στο φτωχότερο ευρωπαϊκό Νότο (Ισπανία, Ιταλία, Ελλάδα κλπ). Επιπλέον, το Βρετανικό δημοψήφισμα υπέρ του Brexit δεν μπορεί να περάσει ούτε αυτό απαρατήρητο.

Συνεπώς, αν η Ευρωπαϊκή Ένωση θέλει να επιβιώσει και να αποφύγει την τύχη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας μερικούς αιώνες πριν, οφείλει να υιοθετήσει ένα δημοκρατικό μοντέλο αποκέντρωσης (διοικητικής, οικονομικής, πολιτιστικής, πληθυσμιακής, βιομηχανικής) μέσου του οποίου θα γεφυρώνονται οι ανισότητες μεταξύ των κοινωνικών τάξεων και των κρατών μελών της. Μόνο έτσι θα αποφευχθεί η κατάρρευσή της σε μια ήπειρο που παραδοσιακά ενστερνίζεται το δόγμα των εθνών κρατών από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΣΙΜΝΑΔΗΣ

Υπεύθυνος Οργανώσεων Αττικής και

μέλος Πολιτικού Συμβουλίου Ν.Α.ΕΛ.

Κοινοποίηση σε:
Close Menu

 


Κοινοποίηση σε: